A xente de REAS ARAGÓN (Rede de Economía Alternativa e Solidaria) "asociación formada por diversas entidades, cooperativas, empresas de inserción, fundacións, asociaciones, sociedades laborais e outras redes que se coordinan por cooperar entre elas e difundir a economía solidaria, é dicir, unha economía baseada no traballo emancipador, sen explotación, sostible, democrática e participativa" nos achegan este interesante artigo titulado "Decálogo (de rúa) contra a crise" no que n os amosan algunhas alternativas para saír deste sistema xerador de inxustiza.

DECÁLOGO (DE RÚA) CONTRA A CRISE

“Quien crea que el crecimiento económico es infinito en un mundo finito, o es un loco... o un economista liberal”

1. NA CASA DO FERREIRO, CULLER DE PAU.

Os que mandan fan todo o contrario do que din. É necesario abandonar o capitalismo e devolver á economía o seu significado orixinario, como conxunto de actividades para satisfacer as necesidades humanas dentro Dos límites da biosfera.

2. CAMIÑO LONGO, PASO CURTO.

A verdadeira alternativa á crise actual (financeira e económica, pero tamén alimentaria, ecolóxica e enerxética) é transitar cara a unha economía postcapitalista que aínda hoxe se está a xerar...

3. TRABALLO FEITO NUNCA ESTORBA.

O traballo cooperativo, o consumo responsable e as finanzas éticas son realidades consolidadas nos nosos territorios, baseadas en valores alternativos aos capitalistas: democracia directa, igualdade, apoio mutuo e solidariedade, xustiza social... Fai falta reforzalas.

4. DAR GATO POR LIEBRE.

Estáfannos ao por maior, que o noso diñeiro o usen para rescatar á banca, as multinacionais e o sector do "ladrillo" é insultarnos. Un desafío a unha democracia baleira e baleirada de contidos. Unha auténtica provocación ás necesidades sociais.

5. QUEN TEN O CU ALUGADO, NUNCA SE SENTA CANDO QUERE.

Fai falta promover a economía produtiva fronte á economía especulativa. Pero tampouco calquera economía produtiva, senón aquela orientada a satisfacer necesidades sociais e a reconverter ecoloxicamente aqueles sectores industriais que produzan bens socialmente útiles.

6. QUEN A FAGA, QUE A PAGUE.

A crise económica débenna pagar os ricos e especuladores, que son os que a provocaron. Quen a ferro mata, que a ferro morra.

7. FACENDO E DESFACENDO, APRENDE O APRENDIZ.

Fai falta un cambio de valores. A sociedade consumista do quéroo todo e quéroo agora" é imposible e insostible. Os anos do crédito doado e do mal denominado "capitalismo popular" acentuaron os valores propios do sistema entre a mesma xente da pé. Se non vivimos de acordo con outros valores, hai ningunha posibilidade que cambiar a sociedade.

8. DE RICOS, O CEMITERIO ESTA CHEO

O actual modelo de crecemento económico, a distribución desigual do poder e a riqueza e a crueldade de 70.000 persoas mortas de fame cada día e 2.800 millóns de pobres no mundo (8 millóns no Estado español) non debería durar un día máis sen dar pasos efectivos para erradicala. A todas e todos aféctannos os niveis de miseria, violencia e medo que asedian ao planeta. Fai falta un compromiso coas xeracións futuras.

9. XA PODEN ASUBIAR, QUE SE O BURRO NON QUERE BEBER...

Ante a servidume voluntaria á que nos invitan, dicir Non é dicir Non. Sen nós, isto non se aguanta.

10. QUEN SEMENTA, RECOLLE.

A curto prazo fai falta premer aos gobernos para que adopten políticas públicas para controlar o mercado e dotar de máis poder democrático e recursos á cidadanía, tanto nos países dos centros económicos como nos da periferia. A medio prazo, demostrar que hai alternativas e formular modelos diferentes para visibilizar que outra economía é posible. Mentres non o fagamos, gañarán eles. A economía ou facémola nosotros/as...o farana contra nós/ás.

ALTERNATIVAS PARA MAÑÁ, CONCRETADAS HOXE. POR UNHA ALTERNATIVA COTIÁ FRONTE Á CRISE

“La mesa suntuosa es dónde hay de todo. La mesa justa, dónde no falta nada”
Demócrito

Máis preto das loitas e máis alá das necesarias políticas públicas que universalicen o dereito ao traballo, a saúde, a educación e a vivenda, hai prácticas cotiás que xa poden reforzar as sementes doutra economía. O problema, como case sempre, non radica no que fai unha minoría, senón no que facemos e deixamos de facer a inmensa maioría. Mentres non disputemos a alternativa ao capitalismo consumista tamén no ámbito económico, eles seguirán gañando. Nestas breves propostas, animámosvos a ser algo máis coherentes no ámbito disto que denominamos economía. Porque finalmente todo é cuestión de vontade política: vontade política dos poderes públicos. Pero antes, a nosa vontade de poñer en práctica o que pensamos.

(1) AS FINANZAS ÉTICAS

Non lles fagas máis o xogo aos que provocaron a crise. Deposita os teus aforros en entidades de aforro ético. A transparencia e os criterios sociais e solidarios son a súa razón de ser. Hai entidades funcionando onde xa podes facelo como Coop57 Aragón ou Fiare. (máis información: www.coop57.coop e www.fiare.org). Tamén existen en Aragón entidades como a Asociación Financiamento Solidaria, que traballan a sensibilización e educación en torno ás Finanzas Éticas. (máis información: www.financiacionsolidaria.org)

(2) OS SEGUROS

O sector dos seguros forma parte indivisible do sistema financeiro. Xa existen cooperativas como ARÇ, que desenvolven os seguros éticos e solidarios baseados nos principios de mutualidade, contrato entre iguais, transparencia e equidade. Cando necesites facer calquera tipo de seguro, pénsao. (máis información: www.arccoop.coop)

(3) CONSUMO RESPONSABLE

A sociedade do consumo compulsivo planifica perfectamente os impulsos cara a un consumo irracional e desbaldidor. Rexeita o consumismo toleado. Existen redes e encontros de intercambio de obxectos, servizos ou coñecementos en varios barrios e cidades. Evita os grandes centros comerciais, que protagonizan a especulación sobre produtos básicos e aumentan a carestía da vida arruinando a agricultura. Compra próximo e reforza a economía local. Non deixes o país en mans das multinacionais. (máis información: www.economiasolidaria.org, www.opcions.org, www.consumehastamorir.com e www.consumoresponsable.org)

(4) CONSUMO COMPARTIDO

Moitos dos gastos familiares aumentan pola carencia de servizos públicos de calidade, pero tamén polo egocentrismo que se promove. Hai moitas cousas que facemos cotiamente, cada cual pola nosa conta, que as poderiamos realizar de forma compartida. Todas gañariamos. O transporte é un exemplo dunha necesidade colectiva que o capitalismo fomenta que a resolvamos individualmente co coche, devorador de vidas e destrutor do medio.

(5) CONSUMO SOSTIBLE

Ante o colapso ecolóxico, fomenta a reciclaxe e reduce o gasto enerxético. Xestos sinxelos como desprazarse en bicicleta, os sistemas aforradores de auga, as lámpadas de baixo consumo e en xeral, os sistemas eficientes de climatización e enerxías renovables farán reducir o teu gasto enerxético... e monetario! Hai entidades de economía solidaria en Aragón que che poden orientar e axudar a conseguilo como Recicleta, Girasolar, AMAI e Idema. (máis información: www.recicleta.com, www.girasolar.es e www.idema.info)

(6) COOPERATIVISMO DE CONSUMO ECOLÓXICO

Achégate á realidade das cooperativas de consumo agroecológico, que fomentan os vínculos campo-cidade, apoian o noso campesiñado e reivindica a soberanía alimentaria dos pobos. Fomentan a agricultura local e a supervivencia do campo, reducen o gasto ecolóxico producindo localmente, promoven o alimento de tempada e rompen coas regras da desigualdade Norte-Sur. Diversas experiencias como as Cooperativas Birosta, Do Campo a Casa, El Bisaltico ou Mundo Imaxinado operan dende hai anos en Aragón. (máis información: www.birosta.com, http://cestasdelcampoacasa.blogspot.com, www.elbisaltico.es e www.mundoimaginado.org)

(7) A VIVENDA

Malia que existen noutros países de Europa alternativas á actual loucura do mercado inmobiliario, o poder acumulado hoxe polo sector da construción deixa poucos ocos. Aquí especulou ata o fillo do porteiro. Cambialo depende de todas e todos. Actualmente hai moitas casas sen xente (1,5 millóns de 'vivendas novas baleiras) e demasiada xente sen casa, ou que case non pode pagala. Fai falta explorar experiencias locais de mercados alternativos propietario-inquilinos; outros modelos de cooperativismo de 'vivenda e promover iniciativas porque non nos estrangulen as hipotecas. En Marinaleda (Andalucía), por exemplo, a promoción municipal de vivenda autoconstruída de 190 metros cadrados ten un prezo final de 36.000 euros que se pagan con cotas mensuais de 20 euros. Agora e aquí. Hoxe mesmo. En pleno 2009. Que non nos vendan a moto que non é posible.

(8) AUTOXESTIÓN E RECUPERACIÓN DE EMPRESAS

Noutros períodos de crise, ante o alude de peches de empresas, a autoorganización dos traballadores e traballadoras desembocou a miúdo na recuperación das empresas polos traballadores, baixo forma cooperativa. É importante, sempre que se poida, estudar a viabilidade desta opción. Tamén podes valorar a opción de crear unha nova empresa cooperativa autoxestionada. Podémonos inspirar en experiencias de éxito aragonesas como a cooperativa Grupo a Veloz, Xerminal, Simbiose ou Base Dixital. (máis información: www.grupolaveloz.com, www.imprentagerminal.com, www.simbiosist-shirts.com e www.basedigital.net)

(9) OCIO E CONSUMO

A cultura sucumbiu á mercantilización tamén. Pero en case todos os barrios e pobos, o tecido asociativo e comunitario conseguiu xerar espazos de encontro, onde a cultura popular, de base e autoxestionada, tomou protagonismo fronte á sociedade do espectáculo. Apaga a tele, sal á rúa, participa nas actividades de colectivos e asociacións do teu barrio e cidade, centros sociais okupados... gasta pouco e pásao ben.

(10) O ENDEBEDAMENTO E A EXCLUSIÓN

Coidado coas contas! Non te endebedes máis alá das túas posibilidades. É unha das trampas programadas polos que fan e desfán as nosas vidas nos parqués das bolsas da especulación. Planifica os gastos, razoa as necesidades. Compárteas cando poidas. Intercambia, comparte, mancomuna, coopera. Son os verbos conxugados do futuro. O modelo económico neoliberal xera exclusión e en tempos de crise, aínda esta se fai máis visible. Apoia e colabora coas entidades que traballan a inserción no seu concepto máis amplo como 2 a Vía, Kairos ou Tiebel. (máis información: www.kairos.coop e www.tiebelcoopertaiva.com)

NIN NO NOSO NOME, NIN CO NOSO DIÑEIRO

Se trata que a actual desorde económica non se consolide nin no noso nome nin co noso diñeiro. Trátase de construír verdadeiramente unha alternativa plausible, necesaria; esbozar unha economía paralela que funcione con outros valores. Unha economía de escala humana. Por gastar menos, por compartir máis. As diversas experiencias de economía solidaria e correntes da economía crítica, xa hai anos que formulan alternativas concretas a tanta desorde económica. Fai posible a alternativa dende agora mesmo. Tamén depende de ti, do que cada cual de nós e nós facemos cada día e poidamos achegar.